
Сағыныш салған сызат
Күздің соңғы айы. Құрбым Айша екеуміз қарашаның бір кешінде жатақханадан шығып, орталыққа қарай беттедік. Кенет құрбым, кілт тоқтады да жолдың арғы бетіне көзін тастап, ұзақ тұрып қалды. Мен қасына жақындап: «Не болды, ол жақтан не көрдің?» деп едім, құрбым әкемді көргендей болдым деді. «Еее, әкең болса...

















