
Бардың бағасы – жоғында
Нартай ата – ауылға сөзі өтімді, ісі мығым, бір өзі бір шаңырақтың ғана емес, тұтас бір әулеттің сүйенішіндей болған жан еді. Ауылдың үлкен-кішісі оны «ақсақал» деп құрметтейтін. Кезінде иығына түскен қайғыны қайыспай көтерген, жары ерте дүние салғанда, үш бірдей баланы қанаттыға қақтырмай, тұмсықтыға...


















