Әлеуметтік желіде ауызашардың жарысқан бейнелері көбейіп кетті – Бигелді Ғабдуллин

«Рамазан тоқтау айы. Бұл тәннің емес, ең алдымен ой мен ниеттің тоқтауы. Адам осы кезеңде күнделікті әдеттің автоматизмінен шығып, өзіне мұқият үңіле бастайды: сөздеріне, іс-әрекетіне, ниетіне, жүрегін не нәрсе қозғап тұрғанына назар аударады. Сондықтанда Рамазанда адамгершілік мінез-құлықтың мәні айрықша артады. Ораза - таңнан кешке дейін ішіп-жеуден тыйылу ғана емес. Бұл өз-өзіңмен жұмыс, иманды күшейту, сабыр мен өзін-өзі бақылауды дамыту, дөрекіліктен, өтіріктен, өсек пен бос сөзден аулақ болу. Маңыздысы - адамның не жемегені емес, не айтпағаны, не ойламағаны, жүрегіне нені жолатпағаны», - деп жазған Ғабдуллин.

«Қазақстандағы отбасылар үшін Рамазан дәстүрлі түрде әлеуметтік байланыстарды нығайтатын кезеңге айналады. Бірге ауызашар жасау, жақындарға көңіл бөлу, достарды, көршілерді, әріптестерді үйге шақыру - ораза ұстамаса да, адамға деген құрметтің көрінісі. Ауызашардың құндылығы дастарханның молдығында немесе жұмсалған қаржыда емес, ортақ ас пен қасиетті айдың берекесін бөлісе алуында», - дейді ол.

«Әлеуметтік желілерде жыл сайын ауызашар дастархандарының сән-салтанатымен жарысқан бейнелер көбейіп келеді. Ауызашарды жарысқа, тіпті бәсекеге айналдыру - оның рухына қайшы. Бір жағынан, мол қаражат жұмсап, екінші жағынан тұрмысына шағымданатын жандарды көру де ойландырады. Негізінде ауызашар - той емес. Ол - тыныш әрі терең мәні бар рәсім. Мұнда қарапайымдылық, шынайылық және дұға мен ойға көбірек уақыт бөлу маңызды. Көрсетпелі молшылық оразаның негізгі идеясына - сабыр мен шектеуге - қайшы келеді. Рамазан сыртқы әрекеттер айы емес, ішкі өзгеріс айы. Оның басты мәні де осында: осы ай аяқталған соң адам аз да болса өзгеріп, сабырлырақ, адамдарға мұқият, өз-өзіне адалырақ болып шықса - оразаның жемісі сол. Ал егер ондай өзгеріс болмаса, онда ең маңызды нәрсе назардан тыс қалғаны», - дейді жазушы.