
Бақытқа бастар соқпақ
Кешкілік самалмен екеуміз серуендеп келе жатқанбыз. Көшенің бойындағы шамдар әлсін-әлсін жыпылықтап, жолымызды жарық қылды. Сіңілім үнсіз еді. Қасында жүрсем де, ойы тым әріде жүргендей. Кенет күрсініп:– Жолым болмай жүр, әпке, – деді ол сыбырлап.– Әнеугүні құмалақшыға барып қайттым...Бұл сөзді естігенде...















