Төл өнерді төрге оздырған
![](/uploads/posts/2020-07/medium/1596178972_krpe.jpg)
Бүгінде Майра ата-әжесінің еңбекқорлығын бойына сіңіріп, үйренген өнерді қажетіне жаратып жүр. Атап айтқанда, ауыл адамдарына қыз жасауын, бесікке салатын бұйымдарды, құрақ құрап, көрпе көктейді, жүн иіреді.
– Жұбайым Жолшы екеуміз бес бала тәрбиелеп отырмыз. Олардың алды жоғары оқу орнында білім алып жатыр. Үлкен қалада болған соң күнделікті жүріп-тұруына қаражат керек. Сондықтан жұмыстан келген бойда ауылдастарымның тапсырысын орындаймын. Қыста шұлық, бас киім, қолғап тоқимын. Қолдағы ұсақ малдың қырқылған жүнін тастамай, жақсылап жуып-тазалап кептіремін. Дайын болған жүнді иіріп, қажетіме жаратамын. Кезінде алаша мен кілем тоқып, киіз басатынмын. Қазір базарда дайын дүниелер толып тұрған соң ол бұйымдарды ешкім алмайды, – дейді қолөнерші апа.
Оның айтуынша, барға қанағат қылып еткен еңбегіне белгілі баға қоймайды. Шамасына қарай бергенін алады екен. Барынша жан-жағына көмек беруге жақын тұрады. Тіпті індет жайлаған кезде қолдан маска тігіп, әріптестерімен бірге тегін таратыпты. Бетпердені қат кезінде сатқан кезде де арзан бағада ұсынған. Балаларын да мейірімділік пен еңбекқорлыққа бейімдеген. Үлкен қызы Алматыда үйінде отырып тұтынушылардың тапсырысын орындайды. Ол да тігіншілік өнерін бойына дарытқан.
Қай кезеңде болмасын қазақтың ұлттық бұйымдары өз құндылығын жойған емес. Қолөнершілер негізінен табиғи шикізаттарды пайдаланып, қарапайым еңбек құралдарының көмегімен тұрмысқа қажетті мүліктерді шебер орындайды. Қазір де атадан мұра болып қалған бұл өнерге деген қызығушылық артып келеді. Мұндай іспен айналысу үшін үйрену қиын емес, тек қолдың ептілігі қажет дейді ісмер. Өткеннің өнегесін бүгінге жеткізген осындай қолөнер шеберлерінің дүниесі өз маңыздылығын жоймасы хақ.
Айнұр ҚАЗМАҒАМБЕТОВА